Pagina's

dinsdag 13 oktober 2020

Tien liefdes


Eerste liefde


jij neemt mij in je armen,

ik sluit mij om je heen.

de liefde kent vele vormen,

dit is er maar een.



Tweede liefde


de volle maan

werpt haar vruchtbaarheid

over de band

tussen de vrouw en de man.


de stralende zon

schenkt haar warmte

aan de band

tussen de man en de vrouw.



Derde liefde


de roos is als een droom,

een stevige stengel,

een vluchtige geur.

bloemen van liefde.




Vierde liefde


zonnestralen doorboren

het prisma van bergkristal

een kleurenpracht in huis



Vijfde liefde


een teder gebaar

jouw vinger op mijn lippen

liefde in stilte



Zesde liefde


op het ritme

van ‘The Promised Land’

strooi ik genegenheid in het rond



Zevende liefde


het was zo mooi,

het stilstaande water

weerspiegeld in de ondergaande zon.


Achtste liefde


ik buig mij voor de treurwilg,

zijn takken reikend

naar het stromende water.



Negende liefde


ik vertrouw mij toe aan haar,

zij die mij beschermt

tegen de doornen van het leven.




Laatste liefde


de zielen van mijn beminde verwanten

zijn mij vooraf gegaan

in de liefde van het Paradijs.

 

Vooruit


mijn geest ontstijgt het lichaam,

en gaat haar eigen weg,

de stoffelijkheid stil achterlatend

in de eenzaamheid van haar bestaan.


langs heuvels en dalen zwerft zij,

in aanbidding voor de oneindigheid.

diep dringt zij door in de verwondering

van een bestaan, alleen gekend, vroeger,

in het ongemak van een eigen lichaam.


langs hoge golven en diepe kloven scheert zij,

ongenaakbaar in haar eenvoud,

en neemt op lessen van heinde en verre,

zij, onwetend sinds een lange tijd, stelt zich vragen

over haar nieuwe verlangen naar verandering.


op de stromingen van de wind zeilt zij

van heden over verleden naar een toekomst,

lang verwacht, maar onbereikbaar mooi.

het streven naar vernieuwing, eindelijk vervuld.


mijn geest daalt weer in het lichaam,

vol vertrouwen in wat mij wacht.

 

De steen

 

de steen is als een vuur,

die, overkoepeld door sterrenkracht,

ons allen, naar zijn aard, bevrucht.

omgeven door een wolk van stoom

stromen door ons heen

de zoete kruidengeuren.

zij brengen ons,

ver van onze stoffelijkheid,

tot een nieuwe vorm van zuiverheid.


Zweethut


Stenen,

geofferd in een vuur,

gewijd aan alles om ons heen,

worden in de tempel gebracht,

waar zij verwelkomd worden.

Omgeven door geurende kruiden

schenken zij hun energie

aan wie er om vraagt,

en wie er om bidt,

wordt gereinigd,

en keert herboren weer.

 

Indiaanse ceremonie


offer de steen

aan de krachten van de hemel,

geef hem

aan de energie van de aarde,

houd hem in liefde aan je hart.

vertrouw hem toe aan

het zuiveren door het vuur,

en onderwerp je aan de nevelen

van het reinigende water.

zo versmelten wij tot één,

en worden in veelheid opnieuw geboren.

 

Zoeken

 

Achter het masker

een ivoren toren,

onduidelijke lagen

rond een onzichtbaar hart.

Zijn drang naar zelfkennis,

de lessen naar volmaaktheid,

een pad vol doornen.

De genezing duurt lang,

maar hij gaat zijn weg

zonder aarzelen, zonder angst

omdat hij weet,

eens krijgt hij inzicht


in zichzelf.


PvO

 

ik ben Paul van Ostaijen

en vul mijn blad met woorden

gedoopt in inkt. kris kras

vallen letters uit mijn pen.


expressief ledig ik mijn verstand

opdat ik niet meer dwalen zou

in mijn pijnen van feest en angst.